Opublikowano Dodaj komentarz

Energia w budynku – cd.

Celem kontynuacji poprzedniego wpisu odsyłam do lektury art. 45a ustawy z dnia 10.04.1997 r. Prawo energetyczne, który reguluje problematykę rozliczania kosztów zakupu ciepła.

Ustawodawca zakłada, że koszty zakupu ciepła są rozliczane w opłatach pobieranych od osób zajmujących lokale mieszkalne i użytkowe, którzy nie są użytkownikami.

Wysokość tych opłat powinna być ustalana w taki sposób, aby zapewniała wyłącznie pokrycie ponoszonych przez odbiorcę kosztów zakupu ciepła.

Ustawa stanowi nadto, iż w przypadku gdy miejsce zainstalowania układu pomiarowo-rozliczeniowego służącego do rozliczeń z przedsiębiorstwem energetycznym za dostarczone ciepło jest wspólne dla dwóch lub więcej budynków wielolokalowych, właściciele lub zarządcy tych budynków wyposażają je w układy pomiarowo-rozliczeniowe, które służą rozliczeniu kosztów zakupu ciepła na poszczególne budynki.

Koszty zakupu ciepła powinny być rozliczane w części dotyczącej ogrzewania i w części przygotowania ciepłej wody użytkowej dostarczanej centralnie przez instalację w budynku wielolokalowym.

Skomplikowane? Być może odrobinę …..

W dużym skrócie: ustawodawca nakazuje dokonywanie dokładnego podziału kosztów zużycia ciepła przeznaczonego na centralne ogrzewanie oraz na podgrzanie wody użytkowej, ale nigdzie w ustawie nie ma zapisu nakazującego opomiarowanie zużycia tejże energii na każdą z tych dwu czynności.

W związku z powyższym brak jest możliwości precyzyjnego określenia: jaka ilość energii cieplnej została przeznaczona na ogrzanie lokali, a jaka ilość energii została wykorzystana na podgrzanie wody.

Celem Dyrektywy Unijnej jest zapobieżenie takim sytuacjom.

Cel niezrealizowany niestety.

Ustawodawca nie wprowadził bowiem do dnia dzisiejszego zapisów ustawowych realizujących obowiązek wskazany w Dyrektywie 2012/27/UE.

 

Opublikowano Dodaj komentarz

Podatki w nieruchomościach – nowe rozwiązania w 2016 r.

Zarówno w kwestiach zawodowych, jak i prywatnych, na wszystko mam plan i listę zadań.

Przybierając formę papierową – zalegają w moich kalendarzach, portfelu i notesie. W kieszeni, napisane ulubionym piórem, stanowią wręcz niebezpieczne narzędzie (szczególnie w praniu).

Pomimo znacznego ryzyka utraty raz stworzonej listy, uważam, że jest ona dobra na wszystko: przejrzysta, czytelna, łatwa do zapamiętania, systematyzująca burzę koncepcji i co najważniejsze – lista pozwala ocenić postępy! Chociażby poprzez skreślanie zrealizowanych pozycji.

Dlaczego zatem nie przedstawić kilku informacji na blogu w formie listy?

Zacznijmy więc od zmian w podatkach od nieruchomości.

Z dniem 01.01.2016 r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw, w tym m.in. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Co niesie za sobą ta nowelizacja?

Czas na wspomnianą listę. Zajmijmy się zmianami w podatkach i opłatach lokalnych.

  1. CZĘŚCI WSPÓLNE – zmianie ulegają zasady opodatkowania części wspólnych w nieruchomościach;
  2. LOKALE GARAŻOWE – wprowadzony został podatek od lokali garażowych wielostanowiskowych zlokalizowanych w budynkach mieszkalnych. zmiana dotyczy nie tyle samego faktu opodatkowania tej powierzchni, a raczej związana jest z odpowiedzialnością za zobowiązanie podatkowe w tym zakresie. Od 01.01.2016 r. odpowiedzialność współwłaścicieli lokali garażowych nie jest już solidarna a ogranicza się do wysokości udziału w tej powierzchni;
  3. ZAKRZEWIONE GRUNTY ROLNE – wprowadzono nowe zasady opodatkowania zakrzewionych i zalesionych powierzchni gruntów rolnych – obszary te zostały zwolnione z obowiązku naliczania i opłacania podatku, o ile nie są zajęte na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej;
  4. PŁATNOŚĆ JEDNORAZOWA do 15 marca – możliwość płatności ratalnej  podatku została ograniczona do kwoty przekraczającej 100 zł. Mniejsze kwoty nie będą mogły być rozbijane na cztery raty, a płacone wyłącznie jednorazowo w terminie płatności pierwszej raty tj. do 15 marca danego roku;
  5. OPODATKOWANIE PRZEDSIĘBIORCÓW – zmianie ulegnie definicja gruntu, budynku i budowli związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zmiana ta polega przede wszystkim na usunięciu stosowania przesłanki „względów technicznych”  i zastąpieniu jej precyzyjnymi okolicznościami;
  6. ZWOLNIENIA – doprecyzowany został zakres stosowania zwolnień Zmiany dotyczą przede wszystkim nieruchomości stowarzyszeń i gruntów Skarbu Państwa;
  7. MIENIE GMINY – wyeliminowano pobieranie podatku przez gminy od mienia gminy. Dziwaczny zapis zniknął z ustawy poprzez zastosowanie zwolnienia z obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości (gruntów i budynków bądź ich części) będących własnością Zaznaczyć należy, iż zwolnienie to nie dotyczy tych nieruchomości, które są zajęte na działalność gospodarczą lub są w posiadaniu innych niż gmina jednostek sektora finansów publicznych i pozostałych podmiotów.
  8. FAKULTATYWNE OPŁATY – opłaty uzdrowiskowe, miejscowe i targowe nabrały z początkiem roku charakteru fakultatywnego, dodatkowego – ich naliczanie uzależniono od woli danej rady gminy.

Osiem pozycji …

Moja lista obejmuje rozbudowanie każdej z nich.

Opublikowano Dodaj komentarz

Energia w budynku – nowe obowiązki 2016 r.?

Dyrektywa 2012/27/UE - czy faktycznie do 31.12.2016 r.  nakłada obowiązek opomiarowania?
Dyrektywa 2012/27/UE – czy faktycznie do 31.12.2016 r. nakłada obowiązek opomiarowania?

Nowy rok to przede wszystkim nowe i stare wyzwania.

Z punktu widzenia właścicieli bądź zarządców nieruchomości szczególnie ważne jest przygotowanie finansowe tj. zaplanowanie niezbędnych prac, inwestycji i działań jakie muszą być zrealizowane na nieruchomości w nowym roku wraz z zabezpieczeniem odpowiednich środków finansowych na ten cel.

Również z takiego założenia wyszedł Dział Księgowości  Naszego Klienta – jednej z największych warszawskich spółdzielni mieszkaniowych. Pracownik księgowości „wyszukał” w Internecie informację o obowiązku opomiarowania wszystkich lokali w budynkach wielorodzinnych do końca 2016 r.

Inwestycja tej klasy wiąże się z koniecznością poniesienia znacznych wydatków. Warto wspomnieć, iż w zasobach spółdzielni znajduje się przeszło 100 budynków i blisko 6000 mieszkań.

Wróćmy więc do efektów „googlowania” informacji w sieci …

Czy faktycznie do 31.12.2016 r. musimy opomiarować lokale?

Jeśli tak, z czego wynika ten obowiązek?

Punktem wyjścia do analizy problemu (obowiązku opomiarowania lokali) było ustalenie podstawy prawnej tych działań.

Dnia 25.10.2012 r. uchwalono Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej, dokonano zmiany dyrektywy 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylono dyrektywy 2004/8/WE i 2006/32/WE.

Celem nowej Dyrektywy było usunięcie barier na rynku energii oraz przezwyciężenie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, które ograniczają efektywność dostaw i wykorzystywania energii. Przynajmniej tak wynika z informacji pochodzących od samych „twórców”.

Artykuł 28 nowej Dyrektywy stanowi, iż kraje członkowskie są zobowiązane wprowadzić w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do jej wykonania do dnia 5 czerwca 2014 r.

Polska ciągle nie wykonała tego obowiązku w pełnym zakresie.

W zakresie obowiązku opomiarowania lokali w budynkach wielorodzinnych wypowiada się art. 9 tejże Dyrektywy. Mówi on, iż państwa członkowskie zapewniają, o ile jest to technicznie wykonalne, uzasadnione finansowo i proporcjonalne do potencjalnej oszczędności energii, że odbiorcy końcowi (m.in. ciepła i ciepłej wody użytkowej) będą mieli możliwość nabycia po konkurencyjnych cenach indywidualnych liczników, które dokładnie oddają rzeczywiste zużycie po stronie odbiorcy końcowego.

Pkt 3 artykułu 9 stanowi nadto, iż w przypadku dostarczania do budynku energii cieplnej lub ciepłej wody z sieci ciepłowniczej, na wymienniku ciepła lub na granicy dostawy zostaje zamontowany licznik energii cieplnej lub ciepłej wody.

Dyrektywa ponadto zakłada, iż do dnia 31.12.2016 r. zostaną zamontowane w budynkach wielolokalowych (tam, gdzie jest to technicznie wykonalne i opłacalne) liczniki zużycia indywidualnego do pomiaru zużycia energii cieplnej lub ciepłej wody dostarczanej do każdego lokalu.

W przypadku, gdy zastosowanie indywidualnych liczników nie jest technicznie wykonalne lub nie jest opłacalne, do pomiarów zużycia energii cieplnej na każdym grzejniku stosowane są indywidualne podzielniki kosztów ciepła, o ile państwo członkowskie nie wykaże, że montaż takich podzielników kosztów ciepła nie byłby opłacalny. Dyrektywa zakłada, iż w sytuacji braku opłacalności można rozważyć alternatywne opłacalne sposoby pomiaru zużycia energii cieplnej.

Dyrektywa nieimplementowana (której nie wprowadzono w życie, nie stosuje się, nie wdraża) nie stanowi źródła prawa polskiego.

Zatem Dyrektywa 2012/27/UE nie obowiązuje podmiotów krajowych (polskich właścicieli lub zarządców nieruchomości).

Należy więc ustalić, czy taki obowiązek nakłada na podmioty krajowe polski ustawodawca.

Jednym słowem, co na ten temat mówi ustawa z dnia 10.04.1997 r. „Prawo energetyczne”?

Zapraszam do lektury kolejnego postu.